24 maart 2017

Van Gogh


Ja ja, die Van Gogh ’s hè, die zijn weer teruggevonden en keurig netjes op hun plek gehangen in het museum in Amsterdam. Voor eventjes dan, want over een maand of twee worden ze weggehaald om gerestaureerd te worden. De dieven hebben ermee lopen leuren en dat heeft de schilderijen natuurlijk geen goed gedaan. Iets met maffia, verstopt achter een dubbele wand en ‘harde cash’ en zo. Allemaal niet zo mooi. Maar ja, eind goed al goed.

Wat veel mensen niet weten is dat het Kröller Müller Museum ook veel schilderijen van Van Gogh in zijn bezit heeft. Je moet er even voor rijden, maar dan heb je ook wat. De selectie die nu tentoongesteld is bestaat voornamelijk uit schetsen van zijn vroege werk. Hij richt zich in deze werken op de mensen die hard moesten werken voor hun geld. In weer en wind werken op de boerenakkers of in armoedige werkplaatsen. De begeleidende teksten komen uit brieven die Vincent aan zijn broer Theo schreef.


Maar er is natuurlijk nog veel meer moois te zien in dit prachtige gebouw. Meer Van Gogh, Picasso, Mondriaan en Monet.
En als je er toch bent, wandel even door de prachtige beeldentuin.
Combineer een bezoek aan het museum met een fietstocht door Het Nationale Park De Hoge Veluwe. Bij de ingang van het park staan gratis fietsen. Gaan we de volgende keer doen! (Hoewel… dat zeiden we de vorige keer ook…)






De vroege werken van Van Gogh zijn nog te zien tot 9 april 2017
Kröller-Müller Museum
Houtkampweg 6, 6731 AW Otterlo

20 maart 2017

Zonder titel met (1)

Wat stom
Wij zijn weer een plaatsje opgeschoven in de lijst van ‘gelukkigste land ter wereld’. Om precies te zijn: we hebben Canada van de zesde plek weggedreven. Toch klagen we graag en veel. Maar dat mag, want klagen is een luxe. Ook daar zullen we dan wel weer gelukkig van worden. Klagen is ook fijn,
*allereerst natuurlijk het weer, dat het alsmaar geen lente wordt, aaarrrggghhh!!!
*dat nu juist vandaag met veel regen en wind de meteorologische lente begint,
*die winterse soepen, die komen onderhand mijn neus uit,
*een platte band hebben en erachter komen dat het bandenplakblikje niet meer compleet is,
*dat door dat ene kleine haaltje mijn nieuwe panty eigenlijk al meteen de prullenbak in kan,
*dat ik maar zo kort plezier heb van een lege strijkplank,
*dat ik die idiote verpakking van Appie’ s geitenkaas niet begrijp, 
*dat ik mij niet kan voorstellen dat ik de enige ben die daar moeite mee heeft,
*dat mijn hippe plantje steeds meer gele blaadjes krijgt,
*als je nieuwe trui na twee keer dragen al gaat pillen onder je oksel,
*dat het in-de-hemel-geprezen-megagezonde kurkuma afschuwelijke vlekken geeft,
  lelies trouwens ook,
*dat ik niet van die overheerlijke zoete kaneelsnoepjes af kan blijven,
*dat het overigens ook bedroevend is gesteld met mijn alcoholvrije-dagen-voornemen,
  en dat geldt voor meer goede voornemens waar ik niet over zal uitweiden,
*dat na anderhalf uur koken met 100 ingrediënten een o-zo-verantwoorde-veganistische- hippe maaltijd binnen een kwartier verdwenen is,
*dat ik er niet eens een foto van heb kunnen nemen, als bewijs dat ik dat echt gemaakt had,
*om geen geduld hebben om het laatste beetje shampoo uit de fles te krijgen,
*zo’n groen uitgeslagen citroen helemaal onder in de fruitschaal,
*dat ik steevast te laat ga slapen,
*dat ik per definitie te lang blijf lezen,
  en dus de volgende ochtend wreed altijd weer door de wekker uit mijn slaap wordt gerukt,
*dat die wekker een behoorlijk chagrijnig geluid is.
*Wat pas echt stom is? Tanken!
*Nog erger; dat manlief na het lezen van dit stukje mij aan het uitlachen is…. (nou, dat overdrijf ik een beetje, hij lacht mij toe…)
Zo, dat ben ik weer even kwijt…. ik ben alweer een stukje gelukkiger!

14 maart 2017

SEH

Nu is het heerlijk lenteweer, maar nog niet zo heel lang geleden raasde er een behoorlijke storm over heel Nederland. Zo’n windkracht 130 km per uur! Er voltrokken zich allerlei rampen op grote en kleine schaal en ook in huize ‘ons’ vond er een heuse ramp(je) plaats. Dochterlief werd op haar fietsje omvergeblazen door de wind.
Ze viel. Niet hard, maar wel heel ongelukkig.
Een hele bloederige, dikke, opgezette hand met dito vingers waren het gevolg. De pijnlijke ribben en blauwe knieën kwamen pas de volgende dag opzetten. Ondanks het feit dat dochterlief de volwassen leeftijd heeft werd door haar ouderlijk advies toch wel zeer op prijs gesteld. Als het op bloed, dik en opgezet aankomt zijn wij niet zulke hele ervaren experts, dus belden wij de huisartsenpost. Het was inmiddels ’s avonds.  
Telefonisch kon zij-aan-de-telefoon-van-de-huisartsenpost het uiteraard niet beoordelen, dus of we even langs konden komen? Over een half uurtje?
Geen probleem.
De huisartsenpost zit in ons geval naast de spoedeisende hulp in het ziekenhuis dus daar aangekomen meldden we ons bij de behulpzame portier.
Deze stuurde ons door naar de aardige receptioniste van de huisartsenpost,
Vrijwel meteen werden we geholpen door een lieve huisarts,
Die ons vervolgens doorstuurde naar de leuke receptionist van de spoedeisende hulp,
Na een minuut of vijf konden we terecht bij de kordate eerste arts van de spoedeisende hulp,
En werden we even later opgeroepen door de zorgzame röntgen mevrouw,
We hoefden maar even te wachten en toen gaf de vriendelijke echte spoedarts uitsluitsel,
Hij riep de kundigste verbandspecialist erbij,
En zo stonden wij na een uur weer buiten; gehecht, bepleisterd, gezwachteld en met een bemoedigend schouderklopje.
Wat zijn we toch een aangenaam georganiseerd landje!

9 maart 2017

Museum Voorlinden


Wat doe je in godsnaam op een extreem druilerige dag. In bed blijven met een goed boek is een optie, maar echt vrolijk wordt je daar niet van. De hele dag op de bank met de kaarsen aan zonder de gordijnen open te doen kan ook. Van een bezoekje aan Museum Voorlinden word je dat wel. Een klein half jaar geleden is dit museum in Wassenaar geopend; een particulier museum waar de kustverzameling van Joop van Caldenborgh is ondergebracht. Het schijnt de grootste particuliere collectie te zijn in Nederland en staat bekend als de Caldic Collectie.
Het gebouw alleen is al een kunstwerk op zich dat zeer de moeite waard is. Het bestaat uit glas en natuursteen, ligt prachtig op het landgoed Voorlinden en is ontworpen door Kraaijvanger Architects. Alle kunstwerken worden op een zo natuurlijke mogelijke manier aangelicht. De techniek hiervoor zit onzichtbaar weggewerkt in de dakconstructie. Het interieur is uitermate minimalistisch en oh zo mooi: de vloer, het meubilair, de stoffering, de toiletten, zelfs de trapleuning is met zorg ontworpen.
De permanente collectie die in het museum is te bewonderen, is heel bijzonder. Ik schreef al, je wordt er echt vrolijk van. Het uit de kluiten gewassen reuze ‘Couple under an Umbrella’, het zwembad waar je echt in kan, de ieniemienie lift met bijbehorende geluidjes, je blijft rondlopen met een glimlach. Richard Serra heeft ook hier, net als in het Guggenheim museum in Bilbao een bijzondere beleving tentoongesteld. Een loodzwaar corten stalen doolhof –Open Ended - die je al wandelend moet ervaren. Verder zijn er nog een aantal zalen onder de noemer Full Moon: een ‘ahistorische dwarsdoorsnede en eerste kennismaking met de collectie van Museum Voorlinden’. Het is een greep uit de enorme verzameling van Caldenborgh en zal van tijd tot tijd wisselen.
De nieuwe tentoonstelling van Martin Creed, die vanaf half januari al te zien is, zal ook zeker de moeite waard zal zijn.
Als je denkt dat je alles hebt gehad kom je in de museumwinkel: ook al zo’n feestje. Veel te veel mooie boeken, design-hebbe-dingen en leuke cadeau ideeën. Allemaal te verleidelijk dus ik kon het niet laten het boek te kopen over het museum, een mooi opschrijfboekje en een houten potlood.
In het landhuis uit 1912 is een restaurant gevestigd dat ook te bezoeken is zonder museumticket. De erwtensoep kunnen we aanbevelen, zeker op een extreem druilerige dag.
Reden genoeg om terug te komen. Want de tuinen, die ook vrij toegankelijk zijn, hebben we deze extreem druilerige dag overgeslagen, daar gaan we van het voorjaar van genieten. Deze zijn aangelegd door landschapsarchitect Piet Oudolf.
En dan hopelijk met gazpacho in plaats van de erwtensoep….

De museumkaart is niet geldig en de ticketprijs is € 15,-
Museum Voorlinden
Buurtweg 90, 2244 AG Wassenaar  

16 januari 2017

Marinus Boezem

We kregen een tip: ‘In de Oude Kerk is een expositie, dat is echt wat voor jullie. Ga maar kijken, het zal je verrassen.’
Dus wij googlen op de Oude Kerk. Wat is daar te zien op dit moment? Marinus Boezem. Conceptuele kunst. Hmmm, conceptuele kunst. Dat kan van alles zijn en tegelijkertijd niks. Mijn hart gaat er niet sneller van kloppen. Toch zijn we nieuwsgierig. Als het niks is, zijn we ook zo weer weg. Als we binnen lopen zien we stukgeslagen spiegels op de grond liggen. Zie je wel, denk ik, dit begrijp ik niet, dit is niks voor mij. Dichterbij gekomen zie ik wat die scherven eigenlijk doen. Het laat een prachtig vervormd beeld zien van de ramen en het plafond van de kerk. Met een eindeloze diepte. Even verderop hangen metershoge semi- transparante doeken rondom een pilaar. Een ventilator maakt dat de stof zachtjes blijft wapperen. Het labyrint is oneindig en laat iedere keer een nieuw beeld van het gebouw zien. En dan natuurlijk de bouwlift. Midden in de kerk kan je, als je durft tezamen met een liftboy 15 meter de lucht in. Met klamme handen en klotsende oksels. Marinus heeft op deze hoogte een boodschap achter gelaten. Welke, dat ga ik niet verklappen. Sowieso een unieke kans om de kerk eens vanuit een heel ander perspectief te bekijken.
Dus; ga kijken en laat je verrassen!
Marinus Boezem, tot en met 26 maart 2017
Oudekerksplein 23
1012 GX Amsterdam

10 januari 2017

Hoeveel nullen???


Vaak kijk ik in de ochtend even op mijn telefoon bij nos.nl of er nog iets gebeurd is in de wereld in de uren dat ik mijn ogen dicht had. Vanochtend viel mijn blik op het kleine kopje ‘roken kost elk jaar 1.000 000 000 000 euro’.
Wat?? Hoeveel?? Hoe spreek je dat eigenlijk uit, dat bedrag? Duizend miljard. Een biljard. Dat is een bedrag waar je je geen voorstelling bij kan maken. Hoeveel nullen?
Allerlei campagnes om het roken te ontmoedigen worden niet optimaal benut want, zo lees ik, ‘overheden zijn bang dat de economie daaronder zal lijden’. Lees ik dat goed? Ik lees het nogmaals en ik denk toch echt dat ik het goed begrijp. ‘Overheden zijn bang dat de economie daaronder zal lijden’. De experts proberen die overheden gerust te stellen en zeggen dat het roken ‘maar 253 miljard oplevert tegenover die 1000 miljard die het kost.
Het aantal doden zal in de komende 12 jaar toenemen met 2 miljoen mensen en zal oplopen tot 8 miljoen mensen en de overheden zijn bang dat de economie eronder zal lijden. 80 procent van de mensen die overlijden aan ziekten door roken leeft in de opkomende economieën. Daar waar de mensen al minder hebben te besteden. Het is een teken van welvaart als je rookt. Goh.
Het zou voorpaginanieuws moeten zijn. Grote koppen in de krant. Maar nee, geen grote koppen in de krant.
En dan nog eens wat. Sigarettenpeuken zijn niet biologisch afbreekbaar. Het is puur chemisch afval. Vrijwel alle peuken belanden op straat of in het rioolputje.
Het blijft toch een beetje door mijn hoofd spoken. Duizend miljard, een biljard. Wat kan je daar allemaal voor doen? Als je die 253 ervan aftrekt, blijft er nog een astronomisch bedrag over.
Schoon drinkwater en onderwijs voor die mensen die dat nodig hebben, vluchtelingenopvang, milieuproblemen voorkomen, economische problemen oplossen en nog veel meer. Maar ja, als het aan de overheden ligt….

23 december 2016

Goede voornemens

Het is weer zover, alweer een jaar dat dat op zijn eind loopt en ongemerkt overgaat in een nieuw jaar. Niet helemaal, want we zitten tenslotte weer in ‘the most wonderful time of the year’ en die laten we natuurlijk niet onopgemerkt voorbijgaan. In de maand december gaan we helemaal los. Terecht ook, want de rest van het jaar is het blijkbaar een stuk minder ‘wonderful’. Deze ‘wonderful’ tijd gaat ook gepaard met een hoop stress, want ondanks dat het ‘wonderful’ is, moeten we ook een hoop van onszelf. Gelukkig geven de sociale en papieren media een hoop tips hoe we hiermee het beste om kunnen gaan. We versieren volgens de laatste trends ons huis met veel pracht en praal, kopen op de valreep nog even een nieuwe jurk, gaan naar de kapper en verwennen elkaar al dan niet met luxe cadeaus. We doen ons best om ons een weg te banen tussen alle medewinkelkar gebruikers om de ijskast meer dan vol te vullen en dekken de tafel feestelijk voor een uitgebreide dis. Wonderful!
Deze tijd leent zich ook bij uitstek voor het maken van goede voornemens. Voornemens die we dus ten uitvoer moeten brengen in minder ‘wonderful’ tijden. Bij het maken van die goede voornemens denken we vooral aan onszelf, zo blijkt uit onderzoek. In de top drie staan gezonder eten, meer sporten en meer zelfontplooiing. Das allemaal heel mooi en klinkt goed! Maar…. We zijn met al die mooie plannen zo druk met onszelf bezig dat we dus geen tijd meer hebben voor elkaar. Gezin, familie en vrienden staan dus niet in die top drie. Maar dat hoeft ook niet. Lang leve de sociale media en het digitale tijdperk. Het scheelt een hoop tijd. Een like op Feestboek, een foto op Snapshit en een felicitatie via een Ikmessage, het is allemaal superhandig en met een paar drukken op de knop gefikst. We hoeven zelfs geen tekst meer te bedenken want de emoijs verbeelden hoe we ons voelen of wat we willen uitdrukken. Zijn we blij, verbaasd, verdrietig of boos, voor alles is een symbooltje bedacht. Een efficiënte manier van communiceren. We hoeven er de deur niet meer voor uit want het kan allemaal wanneer het ons goed uitkomt, zelfs tijdens het nuttigen van de quinoa salade, tussen twee bootcamp oefeningen en de mindfulness cursus. Tenslotte zijn onze vingertoppen vergroeid met book, pad, phone en watch. Reuze handig. Dag en nacht. Altijd.
Ok, dit laatste is natuurlijk allemaal een beetje overtrokken. We willen toch niet vereenzamen achter een schermpje met digitale vingertoppen? De techniek moet ons verrijken en niet verarmen. Als de rest van het jaar toch niet zo ‘wonderful’ gaat zijn, kunnen we die andere 11 maanden dan niet zelf ‘full of wonder’ laten zijn?
Want we gaan in 2017 samen gezonder eten, samen sporten en met elkaar aan ontplooiing doen. Laten we er een liefdevol jaar van maken. Laten de ‘wonders’ maar komen!

12 december 2016

Amsterdam Light Festival (2)

Ach, wat is het weer mooi, het Amsterdam Light Festival. In deze donkere maanden wordt het historische centrum verlicht met kunst, techniek en design. De bewoners van de stad en de bezoekers kunnen genieten van dit bijzondere festival. Bij de Water Colors vaarroute zijn 20 prachtige kunstobjecten vanaf het water te bewonderen. Oude en nieuwe technieken zijn te bewonderen, van laser tot hand-gehaakt. Het thema is A View on Amsterdam. Alle kunstenaars hebben zo hun eigen visie op de stad en hebben die verbeeld in, op of boven het water.
De wandelroute Illuminade begint later deze week en heeft als thema Biomimicry. Biomimicry wil zeggen dat wij ons laten inspireren door de natuur bij het vinden naar oplossingen in technische vraagstukken.
Dit is alweer de vijfde editie en elk jaar wordt het mooier en succesvoller. 

Water Colors Vaarroute is nog tot 22 januari 2017 te bewonderen.
Illuminade wandelroute is vanaf donderdag 15 dec tot 8 januari 2017.
Check de website voor alle praktisch info.

8 december 2016

San Sebastián

Vorige week stond in de bijlage van de NRC een tweetal pagina’s over San Sebastián. Hè, dacht ik, daar wil ik een stukje over schrijven, want manlief en ik zijn er net geweest en nu is Koen NRC mij voor. Wat blijft er nu nog over voor mij? Als je googelt op San Sebastián vertelt elke site dat je er lekker kan eten, zo niet goddelijk. 16 Michelinsterren dwalen rond in deze stad. Drie restaurants hebben de maximale drie sterren en dan dus nog de nodige een- en twee sterrenrestaurants. Dus ja, als je naar Donostia gaat, kan je er niet omheen, je moet je wel overgeven aan een ster. Wij kozen voor Kokotxa. Daar hebben we ons laten verwennen met een ‘menu de mercado’. Een meer dan goede prijs- kwaliteit verhouding. Dit uitgebreide vijf gangen menu kost € 60,-. Wil je het tafeltje met het mooiste uitzicht, reserveer tijdig via internet! Het schijnt dat al deze talentvolle koks hun inkopen doen bij Mercado de la Bretxa. De overdekte markt is niet heel groot, maar een feest om te zien. De vers gevangen vis, de kleurrijke groente en fruit, de geurende kruiden; het water loopt je in de mond.
Verder zijn er talloze bars met pintxos. Van een van de serveerster van Kokotxa begrepen wij dat Zeruko een goede was. Ze had gelijk. Ze vertelde tevens dat we pinxtos moesten kiezen die niet op de bar staan, maar die op het bord staan geschreven en in de keuken à la minute gemaakt worden. Ze had gelijk. Je weet niet precies wat je krijgt, want Baskisch is reuze moeilijk en ook al spreek je Frans en Engels, er is niks van te maken. Als je volgens Spaanse traditie uitgebreid hebt geluncht zijn ’s avonds een paar pinxtos ruim voldoende. De meeste bars gaan pas vanaf half negen open. Restaurants trouwens ook.
Tot die tijd is er dus tijd genoeg om het bijvoorbeeld het Museo de San Telmo te bezoeken. Want er is beslist meer dan eten in San Sebastián. Het museum laat de Baskische kunst en cultuur zien door de eeuwen heen. Alleen het gebouw is al prachtig. Deels ligt het in een historisch klooster met een imposante omgang en er is een hypermoderne vleugel aangebouwd. De kapel is indrukwekkend, vooral ook de muurschilderingen van José María Sert. Neem ook even de tijd om naar de video te kijken die de restauratie van deze 785 m2 muurschilderingen in beeld brengt.
Ook de moeite waard is een bezoekje aan het Kursaal, het congrespaleis. Een imposant gebouw, direct aan de zee. Er is, behalve een fijne koffie/ lunch/ dinerplek Ni Neu, een concertzaal en er zijn meerdere tentoonstellingsruimtes. San Sebastián is nog heel even culturele hoofdstad van 2016. Wij bezochten een foto expositie van Ricardo Martín. Hij was niet alleen fotograaf, maar ook ‘observer’. Hij heeft het dagelijkse leven vastgelegd van inwoners en gasten van deze van oorsprong rijke badplaats in het begin van de vorige eeuw.
De Golf van Biskaje, waar San Sebastián aan ligt is bekend bij surfers. Zelfs wij zagen ook nog een paar stoere dudes die in de zee dobberden bij Playa Zurriola en wachtten op de ideale golf. De Playa de La Concha ziet er prachtig uit en was geheel verlaten.
Want, en dat lees je nergens, niet op blogs en ook niet in de NRC, het kan goed regenen in Donostia. Onafgebroken regenen. Dus vanonder onze plu keken we naar de woeste golven van Zurriola, naar de elegante La Concha, de kathedraal, het stadhuis, de mooie winkelstraten, de schattige boetiekjes in de Parte Vieja en het Plaza de la Constitución en waren blij dat we af en toe konden opdrogen met een kopje cortado, lunch, pinxtos en andere culinaire verrassingen.



Een aantal handige adressen:
Kokotxa, Calle del Campanario 11, www.restaurantekokotxa.com
Zeruko, Calle de la Pescaderia 10, www.barzeruko.com
Kursaal (exopsities), Zurriola 1, www.sala-kubo-aretoa.eus
Ni Neu, Zurriola 1, www.restaurantenineu.com
Museo de San Telmo, Plaze Suloaga 1, www.santelmomuseoa.com

16 november 2016

Moeder Aarde

Afgelopen weekend zaten manlief en ik in een uitverkochte bioscoopzaal. We keken naar de documentaire Down to Earth.
Gemaakt door Renate Heinen en Rolf Winters. Zij besloten een aantal jaren geleden om baan en huis te verkopen en te gaan wonen midden in de natuur in Amerika samen met hun drie jonge kinderen. Daar ontmoetten ze Nowaten, een sjamaan. Hij inspireerde hen enorm en ze besloten om op zoek te gaan naar meer Earthkeepers op deze aarde; wijze mensen die ‘een verbinding met al wat leeft hebben en weten te behouden’. Ze wilden onderzoeken of deze Wisdom Keepers de sleutel zouden kunnen zijn tot duurzame vernieuwing.
De documentaire bestaat uit gesprekken en ontmoetingen met deze bijzondere wijze mensen van over de hele wereld in combinatie met prachtige natuuropnames. Het stemt tot nadenken.
Toevallig dat ook vorige week de klimaatdocumentaire van Leonardo DiCaprio Before the Flood op internet te zien was. Ach, hij krijgt een hoop kritiek over zich heen, maar hij bereikt wel een groot publiek. De docu is in een week al meer dan 10 miljoen keer bekeken. Dat wil toch wel iets zeggen.
En dan was daar ook nog de aftrap van de Nederlandse dramaserie Als De Dijken Breken. Een heel reëel drama. Dichter bij huis kan het bijna niet worden. Is dit toeval? Dat dit in zo’n korte tijd ons allemaal in hapklare brokken op een presenteerblaadje wordt aangereikt? Ik hoef het antwoord niet te geven, het lijkt mij overduidelijk. Klimaatverandering in de breedste zin van het woord. Het is uiteraard allemaal niet nieuw. Helaas. Maar toch begint het er gelukkig op te lijken dat we eindelijk met zijn allen ervan overtuigd raken dat er iets moet gebeuren. En wel snel, wat het is inmiddels niet vijf voor -, maar vijf over twaalf.
We moeten echt beter voor de aarde gaan zorgen, de natuur is sterker dan de mens. Het is nog niet te laat, alle oplossingen zijn er. Klein detail; het zou natuurlijk wel handig zijn als de wereldlei(ij)ders het probleem ook serieus zouden nemen….
Zoals een van die wijze mannen in Down to Earth zegt:
‘We hebben de aarde niet gekregen van onze ouders, we lenen hem alleen van onze

8 november 2016

A’DAM LOOKOUT

Uh, nee, ik heb niet geschommeld. De ‘over the edge’ experience heb ik aan mij voorbij laten gaan. Ik vond het wel hoog genoeg.
Ok, entree is € 12,50 (exclusief de schommelminuten). Da’s best pittig.
Daarvoor krijg je een spannende lift-rit in 22 seconden naar de 20ste verdieping,
Een interactieve expositie over de geschiedenis van het hele gebied rondom Amsterdam,
Een digitale foto (kost nog eens € 7,50 om te laten afdrukken, maar is gratis te downloaden met een code, dus laat je niet verleiden omdat zij zeggen dat het een slechte kwaliteit is, want dat is niet zo zagen wij bij thuiskomst, wij hebben ons dus wel laten verleiden, wat achteraf gezien eigenlijk zonde en ook wel een beetje stom van ons was…).
En natuurlijk een fenomenaal uitzicht! Dat is echt de moeite waard! Altijd leuk om naar bekende plekken te zoeken, afstanden in te schatten en erachter te komen dat Amsterdam toch best veel groen heeft (kan altijd meer uiteraard…). Waar staat je eigen huis, hoe ver kan je kijken, hoe heet die toren ook al weer, is dat de Jordaan, nooit gerealiseerd dat het IJ zo breed was en nog veel meer, uiteraard 360 graden rond.
A’DAM LOOKOUT
Overhoeksplein 5, 1031 KS Amsterdam
Voor tickets en info check de website 
www.adamlookout.com/nl/home-nl/

3 november 2016

Zonder titel (4)

Wat fijn
*dat de herfst er is,
*dat zo’ n panty ook wel weer leuk staat,
*dat de wollen truien weer aankunnen,
*dat de gordijnen vroeg dicht kunnen,
*dat dus de voorraad kaarsen weer is aangevuld,
*om weer heerlijke verse pompoensoep te kunnen maken,
*dat we een uurtje extra hadden,
*dat we niet konden kiezen of we een uur langer nacht, of dat we een uur langer dag wilden hebben,
*dat het weer tijd wordt voor stoofvlees,
*om weer rode wijn te drinken zonder verbaasde blikken,
*dat er weer pepernoten zijn (eigenlijk niet…, die met chocola zijn namelijk verslavend),
*om de discussie over Zwarte Piet niet te serieus te nemen,
*dat ik nu eindelijk die Texelse sloffen aankan,
*dat wij met z’n allen ook ‘hygge’ kunnen doen,
*dat de kleuren van de natuur zo mooi kunnen zijn,
*dat ik een mooie nieuwe sjaal heb gekocht bij mijn jas die ik al jaren heb,
*dat mijn jas die ik al jaren heb nu toch een beetje nieuw voelt,
*dat ik nu al weet dat ik bij de eerste beste akelige koude regenbui mij weer kan verheugen op de zomer…..